زندگی یک دوره بلند مدت یا شایدم برای بعضی ها کوتاه مدته. اما براساس آمار و ارقام که میگن امید زندگی 70 سالگی است پس میشه این مدت را یک دوره بلند مدت در نظر بگیریم.

در طی این 70 سال، آدمی دوره های کوتاه مدتی میگذرونه که به شرح زیر است:

- دوره تولد و کودکی

- دوره ابتدایی

- دوره نوجوانی

- دوره جوانی

- دوره میانسالی

- دوره پیری و فرتوتی

اما این مراحل را نیز می توان ریزتر کرد یا به صورت مقایسه ای به دوره های دیگری تقسیم بندی کرد.

- دوره کودکی و نوجوانی

- دوره تحصیلات متوسطه و سد کنکور

- دوره تحصیلات دانشگاهی

- سد خدمت (سربازی)

- سد زندگی (ازدواج)

- دوره میانسالی و تلاش

- دوره پیری و فرتوتی

انسان، در هر دوره از زندگی خود، خصوصا دوره جوانی، دوره های فشرده، طاقت فرسا اما لذت بخشی را پشت سر میگذارد.

در عین حالی که کنکور و سربازی و ازدواج دردسر دارند و دست و پنجه نرم کردن با آنها کار ساده ای نیست. بسیار خاطره انگیز خواهند بود. علی الخصوص موقعی که با موفقیت پشت سرگذاشته شوند.

خوبه گاه گداری به پشت سرمان نگاه کنیم، خاطرات گذشته را مرور کنیم و به انها بخندیم و البته عبرت بگیریم و در ادامه راه از اشتباهات گذشته برحذر باشیم.

مطالب گفته شده برای شروع دوباره یک دوره جدید در زندگیم است که امیدوارم این دوره که قریب 7ماه به طول می انجامد با استفاده از اراده، تلاش و توکل به موفقیت به پایان برسد. میتونید از امروز شمارش معکوس شروع کنید. از موضوعات وبلاگ مشخصه این دوره چیه!!!

این وبلاگ برای دل نوشته هایم ایجاد کردم و البته ادامه خواهد داشت، کم و زیاد، زود و دیر، اما خواهم نوشت. از دوستانی هم که به کلبه حقیرانه ام سر میزنند، نظر میدن تشکر میکنم.

سعی میکنم مطالبی ارسال کنم که برای دیگران تجربیاتی باشه که خودم تجربه کردم تا دیگران اشتباهاتمان را تکرار نکنند و موفق تر باشند. انشا الله.

سلامی به گرمای تابستان خوزستان برای سردسیران ایرانی که تویه این زمستان یخی واقعا به گرمای جنوب نیازدارن حتی خود جنوبی ها!!!

امروز اتفاقی افتاد که باعث شد درباره ثواب و کباب بنویسم. حتما متوجه شدین جریان از چه قراره.

میخوام درد دل داشته باشم با شما خوانندگان عزیز و تجربه ای باشه برا یکسانی که فکر میکنن ثواب با کباب فرق داره!

لپ کلام اینه که اصلا کباب با ثواب فرق نداره :

- هردو از لحاظ ریاضی برابر و هندسی منطبق بر هم هستن

- از نظر عربی و فارسی هم وزن یکسان دارند

- هر دو با "ب" بدبختی تمام میشن!!!

حالا جریان چیه؟

امروز بنده خدایی رسوندم جایی، موقع پیاده شدن پاش به درب ماشین گیر کرد و افتاد تویه جوی لجن بغل خیابون(با سر!) بنده خدا هرچی تقلا میکرد نمیتونست درآد(سنش بالابود و کم جون) منم جلدی از ماشین پریدم بیرون و کمکش کردم، درآوردمش.

مردم دورمون جمع شدن چی گفتن جالبه:

- با ماشین زدیش انداختیش تو جوی!

- هولش دادی تو جوی؟!

- میخواستی کیفش بزنی؟!

- (با اینکه یه 75 سانتیمتر جلوتر از جوی ماشین پارک شده بود) چرا اینجا پارک کردی که بیفته تو جوی؟!

جالبتر از همه اون بنده خدایی که رسوندمش:

- خیر نبینی!

- بدبختم کردی!

- کشتیم!

الان هم هنوز با دستی با بوی لجن مطلب رو برای شما عزیزان ارسال میکنم. بابت بوی بدش هم معذرت میخوام.

اینه فرق ثواب و کباب...!

تاریخ ثبت نام: از روز یكشنبه 9/8/89 آغاز و تا ساعت 24 روز یكشنبه 16/8/89

مبلغ(ثبت نام هر رشته): 11200 تومان (700تومان توزیع پست)

مبلغ(علاقمند به شركت در گزینش رشته‌های تحصیلی دانشگاه پیام نور و مؤسسات آموزش عالی غیردولتی و غیرانتفاعی): 3700 تومان (300تومان توزیع پست)

*** درصورتیکه از طریق کارتهای عضو شتاب و الکترونیکی از سایت سازمان سنجش کارت اعتباری خریداری نمایید مبالغ 700 و 300 بابت توزیع پست را پرداخت نمی نمایید. مبلغ 10500 و 3400 پرداخت می نمایید.

جهت کسب اطلاعات بیشتر به سایت sanjesh.org مراجعه نمایید.

رشته های شناور و اصلی، شرایط عمومی و اختصاصی و نظام وظیفه ویژه برادران و شرایط خاص و ...

http://www.noet.ir/noet/FullStory.aspx?gid=2&id=619

سلام، امروز قصد دارم درباره کارشناسی ارشد بنویسم.

دوستی در وبلاگش مطلب جالبی نوشته بود که اون رو به عنوان مقدمه مطلبم بطور خلاصه می نویسم:

روزی شخصی کنجکاو و اهل علم و جستجو، وارد محیطی میشه تویه جنگلی که توش صخره بزرگی است و سه نفر دارن سنگ رو می تراشند.

مرد با کنجکاوی از نفر اول می پرسه چیکار میکنی!

جواب میده دارم کار می کنم دیگه!

قانع نمیشه میره سراغ نفر دوم و ازش می پرسه چیکار میکنی؟

نفر دوم میگه دارم سنگ رو می تراشم!

باز به پاسخ سوالش نمیرسه و سراغ سومین نفر میره و می پرسه شما چیکار میکنین؟

نفر سوم میگه دارم سنگ رو میتراشم که معبد بسازم!!!

------

پله اول کارشناسی ارشد «هدفگذاری»:

تویه هر کاری تا هدف نداشته باشیم نمی دونیم چه کاره ایم، چه کار میخوایم بکنیم، اصلا چه کاری از دستمون بر میاد! میشیم حزب باد هر کی هر جا خواست مارو با خودش می بره. اما این هدفه که به ما مسیر میده...

فرض کنید تویه دل شبی که تاریکه و هیچ سویی و نوری نیست حتی مهتاب، مثل یک نابینا می مونیم که نمیدونه کجاست و پاش جلو بزاره چی میشه (با اون چوبش که دستشه فقط میتونه حداکثر 1 متر جلوتر خودش رو بررسی کنه)

حالا در دل اون تاریکی یه روشنایی پیدا بشه انسان دورو برش رو نگاه میکنه و میبینه کجای کاره. تا موقعی که چیزی برای مقایسه نباشه نمی دونیم کجاییم.

راهمون رو هدف مشخص می کنه...

تا بحال مهندسای عمران و نقشه برداری رو دیدین که با دوربین مخصوصشان و یه چوب مدرج کار میکنن؟! اگه این چوب مدرج نباشه چی میشه؟

هدف کارشون چوب مدرجه و کارشون رو با چوب مدرج میسنجن. این خاصیتیه که هدف داره.

اما مای داوطلب کارشناسی ارشد چی؟!!

ما میخوایم وارد یه ماراتون چندهزار نفری بشیم که از این چند هزار شرکت کننده حداکثر 80 یا 90 نفر روزانه قبول میشن و اگه هدفمون غیر از روزانه باشه بنظر بنده ارشد رو فراموش کنین بهتره.

ما هم هدفهامون رو باید مشخص کنیم تا راه برامون روشن بشه و برای رسیدن به هدفمون برنامه ریزی کنیم.

اولین قدم: نوشتن اهداف

باید اهدافمون رو شفاف و ساده و صریح بنویسیم به ذهن خودتون اعتماد نکنین. اثری که نوشتن هدفها داره هیچ چیز دیگه ای نداره این رو فراموش نکنین.

هدفها رو بگونه ای بنویسین انگار به هدف رسیدین و دارین توضیح میدین.

اون سه نفر قصه ما همه داشتن کاری رو انجام میدادن و کدومشون هدفش صریحتر، مشخص تر و کارش درست تره! بله نفر سوم چون میدونست این کاری که داره انجام میده برای چیه ولی اونا نه! اون که میگفت کار میکنم اصلا از دنیا پرت بود و دومی به هدف خاص و مهمی دست نمیزد و پیرو دیگران بود تقریبا همون حزب بادن دیگه.

حالا یه کاغذ و قلم بردارین و روی اهدافتون فکر کنین و بنویسین.

بهتون تبریک میگم قدم اول به خوبی و خوشی تموم شد!!!

---------------------------------------------------------------------------------------------------

پست بعدی سعی میکنم درباره پله دوم بنویسم و این رو به عنوان اشاره داشته باشین

دومین قدم: برنامه ریزی

مدیریت ژاپنی ها معروفه، میگن اونا 2 سال برنامه ریزی میکنن 6 ماه اجرا، اما ما ایرانی ها با این همه تمدن و ادعا 6 ماه برنامه ریزی میکنیم و 2 سال اجرا.